Tandvleesontsteking Bij Katten  Timthumb

Tandvleesontsteking bij katten

Veel katten hebben er last van: tandvleesontsteking. Helaas valt het de eigenaar vaak pas op als het dier (hard) voedsel weigert, meer speeksel produceert, pijn aangeeft en/of een vieze ademlucht verspreidt. Vandaar dat deze aandoening wordt toegelicht, immers hoe eerder de oorzaak kan worden vastgesteld en de behandeling start des te voorspoediger de genezing verloopt.

Tandplak
Ontstoken tandvlees is vaak het gevolg van tandvleesirritatie door tandaanslag of tandplak. Tandplak is een dun, vaak onzichtbaar, kleverig laagje dat zich gedurende de dag op de gebitselementen afzet. Het bestaat uit etensresten vermengd met speeksel waarin (rottings)bacteriën welig tieren. Na een tijdje kan er in de tandplak kalk neerslaan, zo ontstaat tandsteen. Tandsteen zal het tandvlees nog erger irriteren en de (kans op) tandvleesontsteking neemt verder toe. Katten met een verlaagde weerstand zijn gevoeliger voor het ontwikkelen van tandvleesontsteking. Heeft een kat eenmaal tandvleesontsteking, dan is de kans dat de aandoening vanzelf overgaat niet groot.

Diagnose
Rood, gezwollen, vaak bloedend tandvlees is duidelijk zichtbaar als de lippen van het dier worden opgetrokken. Een grondige inspectie van de bek, waarbij de kat onder narcose wordt gebracht, kan nodig zijn om meer inzicht te krijgen in de locatie en aard van de ontsteking. Als wordt vermoed dat de ontsteking een onderliggende aandoening heeft, dan zal aanvullend onderzoek nodig zijn.

Behandeling
Uiteraard is de behandeling afhankelijk van de oorzaak. Maar in alle gevallen wordt het gebit goed schoongemaakt en worden ontstoken of beschadigde gebitselementen verwijderd. De rest van het gebit zal worden gepolijst om ophoping van voedselresten en de vorming van tandplak tegen te gaan. Dit gebeurt onder algehele narcose en in veel gevallen zal het dier ter voorkoming van verdere ontsteking met antibiotica behandeld worden.

Even checken
Regelmatige controle en reiniging van het tandvlees en gebit voorkomt veel ellende. De eigenaar kan dit heel goed zelf doen. Uw dierenarts kan het voordien en aangeven hoe u dit het beste kunt doen en waar u op moet letten. Er zijn echter katten die een preventieve gebitscontrole helemaal niet op prijs stellen. Deze katten kunnen bij de dierenarts worden behandeld, desnoods onder een roesje. Advies is om jonge katten eraan te laten wennen dat u als baasje de mondholte mag bekijken.