Ziek Konijn

Mijn konijn is ziek

Konijnen zijn van nature prooidieren en dat zie je terug in hun gedrag. Niet alleen in het bekende schrik- en vluchtgedrag dat konijnen snel vertonen, maar ook in het niet snel laten zien dat ze ziek zijn of pijn hebben. In de natuur zijn ze in dat geval namelijk snel verloren; ze vormen een makkelijke prooi voor roofdieren of worden door de groep verstoten en aan hun lot overgelaten.

Natuurlijk gedrag in de praktijk

Als we dat gedrag onderkennen kunnen we daar als dierenarts en eigenaar ons voordeel mee doen. Als eerste proberen we te voorkomen dat een konijn naar het spreekuur komt en in de wachtkamer naast een dreigend grommende hond of en angstig blazende kat komen te zitten. Een konijn kan daarvan behoorlijk veel stress oplopen en dat kan het komende onderzoek en de bijbehorende behandeling belemmeren. Maak daarom altijd een afspraak voor een consult!

Ten tweede betekent het niet snel tonen van ziekte en pijn, dat een konijn dat wel ziektesymptomen vertoont snel door de dierenarts onderzocht moet worden. Het dier is dan namelijk al veel zieker dan het in eerste instantie lijkt en is zelf al te zwak om zijn ziekte te kunnen verbergen.

Onderzoek lichamelijke problemen bij konijnen

Omdat konijnen niet snel laten zien dat ze iets mankeren, werden in een onderzoek 167 gezond uitziende konijnen uitgebreid lichamelijk onderzocht. Ook werden er röntgenfoto’s gemaakt. Uit dit onderzoek bleek dat bij bijna driekwart van de konijnen (71%) minstens één afwijking of aandoening had.

Op de eerste plaats werden er vooral gebitsafwijkingen en daarmee samenhangende problemen geconstateerd. Als tweede werd bij één derde van de dieren een afwijking aan de wervelkolom gevonden. Hierbij ging het vooral om dwerghangoren. Tot slot bleek dat 17% van de dieren huidaandoeningen hadden en 7% oogafwijkingen. De meeste dieren binnen dit onderzoek waren ouder dan 3 jaar.

Gebitsproblemen

Waarom hebben konijnen zo vaak last van hun gebit? Dat komt omdat konijnentanden en -kiezen hun hele leven lang blijven doorgroeien. De diertjes moeten in hun natuurlijke omgeving veel kauwen op vezelig materiaal. Zoveel zelfs dat, wanneer hun tanden niet zouden blijven groeien, hun gebit al op jonge leeftijd versleten zou zijn waardoor ze uiteindelijk zouden verhongeren. Dat wordt op deze wijze voorkomen.

Maar als gebitselementen verkeerd ingeplant staan, bijvoorbeeld door erfelijke aanleg of na trauma, of de dieren te weinig hard materiaal te kauwen krijgt, kan het gemakkelijk mis gaan. Na een tijdje passen de tanden en kiezen niet meer goed op elkaar, waardoor de bovenste tanden naar achteren gaan groeien en de onderste naar voren. Ze kunnen dan, net als de slagtanden van een olifant, uit hun bek gaan steken. Kiezen kunnen scherpe randen gaan krijgen als ze niet goed op elkaar passen en het tegenoverliggende tandvlees kan daardoor beschadigen, waardoor er ontstekingen van het tandvlees ontstaan met abcesvorming.

Het zal duidelijk zijn dat in al deze gevallen problemen gaan optreden met de voedselopname en de dieren kunnen gaan vermageren door ondervoeding. Daarnaast kunnen er ook nog maag- en darmproblemen optreden; het maagdarmkanaal van een konijn is erg gevoelig en moet altijd gevoed worden.

Preventie en behandeling

Geef konijnen voldoende hooi en materialen om te knagen. De dierenarts zal bij een controle (bijvoorbeeld bij de jaarlijkse vaccinaties) het gebit goed controleren. Als er problemen ontstaan, ga dan tijdig naar de dierenarts zodat die de tanden en kiezen kan afvijlen.

Lees ook de blog ‘Gezonde konijnen

verzeker uw konijn