Honden Die Ziekten Kunnen Ruiken

Honden die ziekten kunnen ruiken

De laatste jaren wordt er steeds meer aandacht besteed aan honden die ziekten aan hun geur kunnen herkennen. De eerste melding hierover dateert uit 1989 en betrof een hond die steeds aan een moedervlek van haar baasje bleef ruiken, ook als zij een lange broek droeg. In andere moedervlekken van de eigenaar was de hond niet geïnteresseerd. Het gesnuffel begon steeds vaker op te treden en uiteindelijk leek het erop dat de hond probeerde om de moedervlek van de huid af te bijten. Toen de eigenaar eindelijk naar haar huisarts ging bleek de huidafwijking een melanoom te zijn, een ernstige vorm van huidkanker wanneer deze uitzaait in het lichaam.

medische kosten kat

De neus van de hond

We weten dat de hond een geweldig reukvermogen heeft en vele malen beter kan ruiken dan de mens. Dat is ook de reden dat deze dieren hun leven lang gelukkig kunnen zijn met dezelfde brokken die ze eten. Een hond eet met zijn neus wordt wel gezegd, wat betekent dat het dier alle geuren van de voedingsbestanddelen tijdens het eten apart kan onderscheiden en proeven daarom niet meer nodig is. Een hond kauwt alleen maar grotere brokken, maar schrokt normaliter de rest van het voedsel naar binnen zonder te kauwen.

Geurdiagnostiek van ziekten

Ook de mens is in staat om sommige ziekten te ruiken. De dierenarts weet bijvoorbeeld hoe bloed in ontlasting ruikt, herkent de adem van een dier met nierfalen of die van een koe met slepende melkziekte. Maar getrainde honden kunnen al zeer kleine hoeveelheden van bepaalde stoffen in de urine, ontlasting, uitgeademde lucht of tumorweefsel onderscheiden en daarom in een vroeg stadium bepaalde aandoeningen met de neus opsporen. Voorbeelden hiervan zijn long-, borst-, darm- en prostaatkanker. Opvallend genoeg vaak ongeacht het ziektestadium en soms zelfs nog als een tumor operatief helemaal is verwijderd.

Er zijn ook voorbeelden bekend van infecties die door geurdiagnostiek aangetoond kunnen worden, zoals een schimmelinfectie in de longen, tuberculose of bepaalde darminfecties. Er zijn inmiddels ook ervaringen met ratten die in Afrika tuberculose kunnen aantonen in opgehoest slijm. Er werden zelfs betere resultaten bereikt dan de gebruikelijke laboratoriummethoden.

Elektronische neuzen

In andere onderzoeken met honden die ziekten moesten opsporen konden de goede resultaten niet altijd worden bevestigd, maar het heeft wel geleid tot de ontwikkeling van zogenaamde elektronische neuzen. Dit zijn apparaten die bepaalde stoffen in uitgeademde lucht kunnen herkennen. Stoffen die alle vormen van longkanker kunnen aangeven, maar ook stoffen die heel specifiek zijn voor bepaalde soorten kanker. Ook van bepaalde bacteriën, gisten en schimmels weten microbiologen dat deze bij het kweken in het laboratorium herkenbare geuren kunnen verspreiden.
Het voordeel van een elektronische neus is natuurlijk dat deze altijd op dezelfde wijze meet, maar ze zijn ook gevoeliger voor vocht en temperatuur waardoor resultaten kunnen afwijken.

Voor sommige geuren haalt een apparaat het gewoon niet bij de neus van dieren.

Bron: Bomers en Smulders NTvG 2015;159

verzeker uw hond

Paul Overgaauw. Specialist Veterinaire Microbiologie KNMvD, Dipl. ACVM, SMBWO erkend parasitoloog